De thuiswedstrijd tegen Hertha als seizoensafsluiting en er stond zowaar iets op het spel! Bij winst konden we een plekje stijgen, maar bij verlies zouden we een plaatsje zakken.

Ook voor deze wedstrijd was het weer moeilijk om genoeg mannen te vinden. Gelukkig werden we uit de brand geholpen door good old Ruud en een tweetal debutanten: Mark op het middenveld en Tim (van de A2) in de goal. Zo gingen we van start met Tim; Erik, Rolf, John, Hans; Alex, Mark, Koos, Arthur; Tom en Vincent. Die laatste had, omdat hij in de spits stond, beloofd om zeker 2 keer te scoren…

De wedstrijd werd gespeeld in de lekkere kanariegele uitshirtjes, in een fris voetbalweertje en met een voorzichtige openingsfase. Nadat er wat afgetast was, begon vooral Maarssen keurig te voetballen. De opbouw was goed verzorgd en over het hele veld werd de bal prima rondgespeeld.

Dit resulteerde in enkele kansen, de grootste voor Arthur, maar die kon nog van scoren worden afgehouden. Daarna was het Tommie die een solootje weggaf op de achterlijn, John inspeelde, die Vincent weer inschakelde en met een droog schot de 1-0 kon verzorgen.

Maarssen ging hier beter door voetballen en kreeg meer kansen, waarvan 1 op een presenteerblaadje voor Tom kwam, die scoorde. Daarna werd door een mooie actie van Koos terecht een penalty gegeven en iedereen keek angstig naar de stip, want er waren al genoeg strafschoppen gemist. Zelfs Hans, de ongelukkige die nog niet gescoord had, kon de druk niet aan… Gelukkig stond Koos op en schoot hij, nu het er xe9cht om ging, de bal hard en loepzuiver in de bovenhoek: wat een goal. En daarmee was het 3-0 bij rust, heerlijk!

Tevredenheid overheerste, maar na de eerdere thuiswedstrijd tegen het andere Hertha (7-6) hadden we beter moeten weten. Hoe dan ook, na de rust werden Dave en Ruud ingebracht en werd duidelijk dat dit Hertha ook nog meedeed. Ze schoven een mannetje door en gingen opportunistisch spelen. In eerste instantie maakte niet uit, omdat Maarssen enigszins bleef voetballen. Omdat Hertha niet scherp was en Tim prima stond te keepen, bleef daardoor de nul op het bord en werd het zelfs 4-0. Dat er met een aardige boogbal een tegentreffer moest worden gexefncasseerd, leek dan ook bijzaak, zeker toen Vinnie er met zijn beloofde tweede 5-1 van maakte.

Maar omdat Maarssen zelf de kansen niet afmaakte, bleef het bij 5 treffers. Arthur met een fraai schot op de lat, Tom met een lob die net over ging, Ruud met een schietkans, Alex die voor een wereldgoal ging, Koos die wild overschoot, Mark met een schot van buiten de zestien en nog vele kansen meer… het mocht niet meer zo zijn.

Omdat het opportunistische spel van Hertha steeds meer onrust en fouten veroorzaakte, kwamen de gasten nog angstig dichtbij. Meer dan eens leek het wel een gaten/geitenkaas achterin en zo werd de marge gestaag verkleind tot 5-4. Gelukkig bleef het daarbij…

Al met al een verdiende overwinning, die echter weinig glans had door de vreemde tweede helft. Misschien wel typerend voor het seizoen dat nu ten einde is.

Op naar het toernooi, de barbecue en een nieuw seizoen!